48 yaşımda yüzme öğrendiğimde vay bunu da başardım dedim. Ne için geç olsun ki. Zaten zaman öyle de böyle de geçiyor. 52 yaşımda arabamı aldım, 4 ders sonra trafiğe çıktım, tam iyiyim derken hafiften genç birinin dirseğine aynamın dokunduğunu hissettiğimde bu iş daha fazla temkinli olmayı gerektiriyor deyip daha dikkatli kullanmaya başladım. 2 hafta sonra şehir dışına düğüne gittim aracımla. Güvenim arttı. Şimdi İstanbul kazan ben kepçe. Gezmek güzel şeymiş. Hiçbir şey için asla geç değil, bunalıma girmek kolay iş. Kendinizi meşgul edin, bunalıma girmeye fırsat kalmıyor emin olun. Zahmet edip okuyanlara teşekkür ederim. Bu ilk deneyimim, okuyucularımı sevgiyle selamlıyorum.....